Ik begon piano te spelen toen ik vijf was. Twee jaar later speelde ik mijn eerste optreden: de sonate in G majeur opus 49 n° 2 van Ludwig Van Beethoven. Dat kleine podium in een Mortsels parochiehuis veranderde alles.
Ik studeerde verder in Mortsel, Lier en Antwerpen, maar mijn echte leerschool was het podium zelf — of dat nu als klassiek pianist was of met een operagezelschap, dan wel met The Scabs, Els De Schepper, Jean-Bosco Safari, Walter Mets of Raf Van Brussel, de bühne betreden is altijd thuiskomen.
Klassiek of pop, groot podium of woonkamer: muziek is voor mij altijd een vorm van eerlijk contact.
Vandaag combineer ik mijn werk als verteller, pianist en componist met mijn rol als docent piano en muzieklab bij Academie Mimuze (Kalmthout).
Daarnaast ben ik residentieel artiest in De Polygoon (Maria-ter-Heide, Brasschaat).
Mijn projecten draaien rond één idee: muziek als ontmoeting.
Of het nu een kind is dat Mozart ontdekt, een publiek dat Beethoven herbeleeft, of iemand die troost zoekt in een gedicht — de grens tussen artiest en luisteraar mag gerust verdwijnen.